Gefossiliseerde tand van Otodus obliquus haai

De fossiele tanden van otodus getuigen van het bestaan van gigantische haaien die de oceanen bevolkten tijdens het Cenozoïcum. otodus behoorde tot een uitgestorven soort lamniforme haaien en waren formidabele roofdieren, waarvan sommige kolossale afmetingen bereikten, vergelijkbaar met die van de beroemde megalodon. Hun tanden, bijzonder robuust en goed bewaard gebleven in het fossielenbestand, vormen een waardevolle bron van informatie voor paleontologen.

De tanden van otodus onderscheiden zich door hun grootte, hun karakteristieke driehoekige vorm en hun gekartelde randen, perfect geschikt voor het vangen en in stukken snijden van omvangrijke prooien. De morfologie van deze tanden varieert afhankelijk van de soort otodus en hun positie in de kaak. De glazuurbedekkende tanden zijn over het algemeen dik en resistent, wat hun uitstekende conservering gedurende miljoenen jaren verklaart.

De geografische spreiding van de Otodus-afzettingen maakt het mogelijk om de oude trekroutes van deze haaien te reconstrueren en om de klimatologische en ecologische veranderingen die onze planeet hebben gekenmerkt beter te begrijpen.